தீமைக்கு நன்மை செய்வோம்: உயர்ந்த உள்ளத்தின் உண்மையான அடையாளம்

 

தீமைக்கு நன்மை செய்வோம்: உயர்ந்த உள்ளத்தின் உண்மையான அடையாளம்

வாழ்க்கையில் நாம் பலவிதமான மனிதர்களைச் சந்திக்கிறோம். சிலர் நம்மிடம் அன்பாகவும் அக்கறையுடனும் நடந்துகொள்கிறார்கள். இன்னும் சிலர் அறிந்தோ அறியாமலோ நமக்குத் துன்பத்தையும் மனவேதனையையும் ஏற்படுத்துகிறார்கள். இத்தகைய சூழ்நிலைகளில் நாம் எப்படி நடந்துகொள்கிறோம் என்பதே நமது குணத்தையும் மனப்பக்குவத்தையும் உண்மையாக வெளிப்படுத்துகிறது.

**ஒருவர் நமக்குத் தீங்கு செய்துவிட்டார் என்பதற்காக, நாமும் அவருக்குத் தீங்கு செய்ய வேண்டும் என்பது நியாயமாகிவிடாது.** மற்றவர்களின் தவறான நடத்தையைப் பின்பற்றி நமது நற்பண்புகளையும் மன அமைதியையும் இழந்துவிடக் கூடாது. ஏனெனில், ஒருவர் செய்த தவறு அவருடைய குணத்தை வெளிப்படுத்தலாம்; ஆனால், அதற்குப் பதிலாக நாம் செய்யும் செயல் நமது குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

கோபத்திற்குப் பதிலாகப் பொறுமையைத் தேர்ந்தெடுப்போம்

நமக்கு அநீதி இழைக்கப்படும்போது கோபம் ஏற்படுவது இயல்பான மனித உணர்வாகும். நம்மை அவமதித்தவர்களிடம் வருத்தப்படுவதும், நம்முடைய நம்பிக்கையை உடைத்தவர்களிடம் மனம் நொந்துபோவதும் தவறல்ல. ஆனால், அந்த உணர்வுகள் நமது செயல்களைக் கட்டுப்படுத்த அனுமதிப்பதுதான் நமக்குப் புதிய பிரச்சினைகளை உருவாக்குகிறது.

கோபத்திற்குக் கோபத்தால் பதிலளிப்பது ஒரு பிரச்சினையை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்குப் பதிலாக, அதை மேலும் வளர்க்கக்கூடும். அதேவேளையில், அமைதியுடன் சிந்தித்து, நிதானமாகச் செயல்படுவது தேவையற்ற மோதல்களிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கிறது.

பொறுமை என்பது பலவீனத்தின் அடையாளமல்ல. நம்மால் பதிலடி கொடுக்க முடிந்தாலும், அதனால் ஏற்படக்கூடிய விளைவுகளை உணர்ந்து, சரியான வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் மனவலிமையே உண்மையான பொறுமையாகும்.

 பிறரின் தவறு நமது நற்பண்புகளை மாற்றிவிடக் கூடாது

ஒருவர் நம்மிடம் கசப்பாக நடந்துகொள்கிறார் என்பதற்காக நாமும் கசப்பானவர்களாக மாற வேண்டிய அவசியமில்லை. ஒருவர் நம்மை அவமதிக்கிறார் என்பதற்காக நமது கண்ணியத்தை இழக்க வேண்டியதுமில்லை. பிறரின் தவறான செயல்கள் நம்முடைய நல்ல எண்ணங்களையும் மனிதநேயத்தையும் அழிக்க அனுமதிக்கக் கூடாது.

நல்ல உள்ளம் கொண்டிருப்பது என்பது அனைவரும் நம்மை விரும்ப வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதல்ல. மாறாக, நம்மை விரும்பாதவர்களிடம்கூட நமது அடிப்படை நற்பண்புகளை இழக்காமல் இருப்பதாகும்.

அதே நேரத்தில், நன்மை செய்வது என்ற பெயரில் மற்றவர்களின் தவறுகளை ஏற்றுக்கொண்டு தொடர்ந்து துன்பப்பட வேண்டியதில்லை. தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதும், நமக்கான உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதும், தேவையான இடங்களில் உறுதியான எல்லைகளை அமைப்பதும் நியாயமான செயல்களே. **மன்னிப்பது என்பது நடந்த தவறைச் சரியென்று ஏற்றுக்கொள்வதல்ல; தீங்கு விளைவிக்கும் செயலுக்குப் பதிலாகத் தீங்கு செய்யாமல் இருப்பதற்கான மனப்பக்குவமாகும்.**

உயர்ந்த உள்ளமும் கனிவான குணமும்

ஒருவரின் உண்மையான உயர்வு அவரது செல்வத்திலோ, அதிகாரத்திலோ, சமூக அந்தஸ்திலோ மட்டும் இல்லை. மற்றவர்களிடம் அவர் காட்டும் மரியாதை, கனிவு, நேர்மை, பொறுமை ஆகியவற்றில்தான் அவரது உயர்ந்த பண்பு வெளிப்படுகிறது.

நமக்குத் தீங்கு செய்தவர்களிடம் கூட நியாயமாக நடந்துகொள்வது எளிதான காரியமல்ல. ஆனால், நமது மனதில் பழிவாங்கும் எண்ணத்தை வளர்க்காமல் இருப்பது நமக்கே மன அமைதியை அளிக்கிறது. கசப்பான எண்ணங்கள் மனதைச் சோர்வடையச் செய்யலாம்; வெறுப்பு உறவுகளைப் பாதிக்கலாம். அதற்கு மாறாக, மனத்தெளிவுடன் செயல்படுவது நமது வாழ்க்கையை ஆரோக்கியமான பாதையில் வழிநடத்த உதவுகிறது.

நன்மை செய்வது என்பது எல்லோரையும் நம்ப வேண்டும் என்பதல்ல; எல்லோரிடமும் நியாயமாகவும் மனிதநேயத்துடனும் நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதாகும். அன்பு காட்டுவது என்பது நமது சுயமரியாதையை விட்டுக்கொடுப்பதல்ல; நமது சுயமரியாதையைப் பாதுகாத்துக்கொண்டே பிறரின் மனிதத்தன்மையையும் மதிப்பதாகும்.

நற்பலனை எதிர்பார்ப்போம்; ஆனால் நன்மையைப் பேரமாக்க வேண்டாம்

நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு நற்செயலுக்கும் உடனடியாகப் பாராட்டோ நன்றியோ கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. சில நேரங்களில் நாம் காட்டும் அன்பை மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ளாமல் போகலாம். நாம் செய்த நன்மைக்கு நன்றி தெரிவிக்காமல் இருக்கலாம். அதனால் நமது நல்ல குணங்களை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

நன்மை செய்வதன் மதிப்பு, அதற்குப் பதிலாக நமக்குக் கிடைக்கும் பலனில் மட்டுமல்ல; அந்தச் செயல் நமது மனச்சாட்சிக்கும் மனிதநேயத்திற்கும் உண்மையாக இருக்கிறதா என்பதிலும்தான் இருக்கிறது.

இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு, மனிதர்களிடம் நன்மையுடனும் நீதியுடனும் நடந்துகொள்வது இறைவனின் அருளையும் நற்பலனையும் நாடும் ஒரு வழியாக இருக்கலாம். அதேவேளையில், மதநம்பிக்கை வேறுபட்டவர்களுக்கும் நன்மை செய்வது, பிறரை மதிப்பது, தீங்கிழைக்காமல் வாழ்வது ஆகியவை பொதுவான மனிதநேய விழுமியங்களாகும்.

எனவே, நமக்குக் கிடைக்கும் பலனை மட்டுமே கருத்தில் கொள்ளாமல், நாம் செய்யும் செயல்களின் நேர்மையையும் அவை பிறருக்கு ஏற்படுத்தும் விளைவுகளையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

முடிவுரை

வாழ்க்கையில் நம்மை வருத்தியவர்களையும் நமக்கு அநீதி இழைத்தவர்களையும் சந்திக்க நேரிடலாம். அவர்களுடைய செயல்களை நம்மால் எப்போதும் மாற்ற முடியாது. ஆனால், அதற்குப் பதிலாக நாம் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறோம் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் வாய்ப்பு நம்மிடம் இருக்கிறது.

பிறரின் தவறுகளுக்குப் பதிலாகத் தவறுகளைச் செய்யாமல் இருப்போம். கோபத்திற்குப் பதிலாக நிதானத்தையும், வெறுப்பிற்குப் பதிலாக மனிதநேயத்தையும், பழிவாங்கும் எண்ணத்திற்குப் பதிலாக நீதியான அணுகுமுறையையும் தேர்ந்தெடுப்போம். அதே சமயம், நமது உரிமைகளையும் சுயமரியாதையையும் பாதுகாத்துக்கொண்டு வாழ்வோம்.

**நம்மைத் துன்புறுத்தியவர்களைப் போலவே நாமும் மாறிவிடாமல் இருப்பதே நமது உண்மையான வெற்றி.** பிறர் நமக்கு எவ்வாறு நடந்துகொண்டார்கள் என்பது நமது வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி மட்டுமே; நாம் எத்தகைய மனிதராக வாழத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம் என்பதே நமது வாழ்க்கையின் உண்மையான அடையாளம்.

எனவே, நன்மையை நமது இயல்பாகவும், கனிவை நமது மொழியாகவும், நீதியை நமது வழியாகவும், மன அமைதியை நமது இலக்காகவும் கொண்டு வாழ்வோம். நமது செயல்கள் மனிதநேயத்தின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கட்டும்; நமது மனச்சாட்சி நமக்கு வழிகாட்டட்டும். இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்கள் இறைவனின் அருளை நம்பி நன்மையின் பாதையில் தொடரட்டும்.

**தீமைக்கு எதிராகத் தீமையைத் தேர்ந்தெடுப்பது எளிதாக இருக்கலாம்; ஆனால் தீமையின் மத்தியிலும் நன்மையைத் தேர்ந்தெடுப்பதே உயர்ந்த உள்ளத்தின் உண்மையான அடையாளம்.**