பூமியின் சிறு துளியும், மனிதனின் அடக்கமும்: ஒரு இஸ்லாமியப் பார்வை🌞

 

நீங்கள் ஏதோ பெரிய ஆள் என்றும், வாழ்க்கையில் உயர்ந்த நிலையை அடைந்துவிட்டீர்கள் என்றும், மற்றவர்களை விட மேலானவர் என்றும் நினைக்கத் தொடங்கும்போதெல்லாம், இதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்... உண்மையில் நீங்கள் இந்தப் பூமியின் ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே! எப்போதும் பணிவுடன் இருங்கள்!

மனிதன் எப்போதுமே தன் பலவீனங்களை மறந்துவிட்டு, அதிகாரத்தினாலோ, செல்வத்தினாலோ, அறிவினாலோ அல்லது புகழினாலோ தன்னை ஒரு பெரிய சக்தியாக எண்ணித் திமிர்கொள்ளும் சந்தர்ப்பங்கள் உண்டு. மேலே  குறிப்பிட்டது போல, இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் முன் நாம் எவ்வளவு அற்பமானவர்கள் என்பதை உணர்வதுதான் மனிதனின் முதலாவது ஞானமாகும்.

இஸ்லாமிய பார்வை மற்றும் ஆதாரங்களுடன் ஒரு அழகான, நீண்ட கட்டுரை இதோ
பூமியின் சிறு துளியும், மனிதனின் அடக்கமும்: ஒரு இஸ்லாமியப் பார்வை

மனித வாழ்க்கை என்பது ஆச்சரியங்களும் அதிசயங்களும் நிறைந்த ஒரு நெடிய பயணம். இதில் மனிதன் தன் அறிவாற்றலாலும், உழைப்பாலும் பல சாதனைகளைப் படைக்கிறான். சமூகத்தில் உயர்ந்த பதவிகளை அடைகிறான்; செல்வம் சேர்க்கிறான்; புகழின் உச்சிக்குச் செல்கிறான். இத்தகைய நிலைகளை எட்டும்போது, அறியாமையின் காரணமாக அவனுக்குள்ளே 'நான்' என்ற அகந்தை (Kibr) தலைதூக்கக் கூடும். தான் ஏதோ எல்லாவற்றையும் சாதித்துவிட்டதாகவும், மற்றவர்களை விடத் தான் மேலானவன் என்றும் அவன் நினைக்கத் தொடங்குவது மனித இயற்கையின் (நஃப்ஸின்) பலவீனமாகும்.
ஆனால், மனிதன் தன்னைச் சுற்றியுள்ள பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிச் சற்று சிந்தித்தாலே, அவனது இந்த அகந்தை சுக்குநூறாக உடைந்துவிடும். தாங்கள் குறிப்பிட்டது போல, "உண்மையில் நீங்கள் இந்தப் பூமியின் ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே! எப்போதும் பணிவுடன் இருங்கள்!" என்ற மெய்யக் கருத்து, திருக்குர்ஆனும் திருத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டல்களும் மிக ஆழமாக வலியுறுத்தும் அடிப்படையான ஆன்மீக உண்பாடாகும்.

1. மனிதனின் படைப்பும் அவனது அற்பத் தன்மையும்
இஸ்லாம் மனிதனுக்கு அவனது உண்மையான நிலையை மிகத் தெளிவாகவும் வெளிப்படையாகவும் உணர்த்துகிறது. மனிதன் எதிலிருந்து படைக்கப்பட்டான் என்பதைப் பற்றிய நினைவு கூர்தல் அவனது பெருமையை உடனடியாகத் தகர்த்துவிடுகிறது.
திருக்குர்ஆன் மனிதனின் மூலத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது:
"பூமியிலிருந்து நாம் உங்களைப் படைத்தோம்; அதிலேயே உங்களை மீட்டுச் செல்வோம்; இன்னும் ஒரு முறை அதிலிருந்தே உங்களை நாம் வெளிப்படுத்துவோம்." (அல்குர்ஆன் 20:55)

மேலும், மனிதனின் தோற்றம் மிகச் சாதாரணமான ஒரு துளியிலிருந்து தொடங்குகிறது என்பதை நினைவூட்டுகிறது:
"மனிதனை (அவனுடைய மூலமான) விந்துத் துளியிலிருந்து படைத்தான்; உடனே அவன் பகிரங்கமான எதிரியாகிவிடுகிறான்." (அல்குர்ஆன் 36:77)

இவ்வளவு எளிய தொடக்கத்தைக் கொண்ட மனிதன், பூமியில் சிறிது காலம் வாழ்ந்துவிட்டு, அச்செல்வத்தையோ அதிகாரத்தையோ பெற்றுவிட்டவுடன் அகந்தைகொள்வது எவ்வளவு முட்டாள்தனம் என்பதை இந்த வசனங்கள் உணர்த்துகின்றன. நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இந்தப் பூமிக்கோ, சூரிய குடும்பத்திற்கோ அல்லது கோடிக்கணக்கான விண்மீன்களைக் கொண்ட இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கோ முன்னால் மனிதன் எம்மாத்திரம்? ஒரு துளி மணலைப் போன்ற நமது இருப்பை உணர்ந்தால், தலைக்கனம் தானாகவே மறைந்துவிடும்.

2. பிரபஞ்சத்தின் பிரம்மாண்டமும் மனிதனின் சிறுமையும்
மனிதன் தன் அகங்காரத்தால் தன்னை ஒரு பெரிய சக்தியாக நினைத்துக் கொள்கிறான். ஆனால், அவனது பார்வையைச் சற்று வானத்தை நோக்கித் திருப்பினால், இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் மகத்துவமும் அதற்கு முன் மனிதனின் சிறுமையும் புரியும்.
திருக்குர்ஆன் கூறுகின்றது:
"நிச்சயமாக வானங்களையும் பூமியையும் படைப்பது மனிதர்களைப் படைப்பதை விட மிகப் பெரிய காரியமாகும். எனினும் மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் (இதனை) அறிய மாட்டார்கள்." (அல்குர்ஆன் 40:57)

கோடிக்கணக்கான கேலக்ஸிகள், கணக்கிட முடியாத நட்சத்திரங்கள் மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் எல்லையற்ற பரப்பிற்கு நடுவில், நாம் வாழும் பூமி ஒரு சிறு புள்ளியை விடக் குறைவானது. அந்தப் பூமியில் நாம் வெறும் ஒரு துளி அளவே வாழ்கிறோம். இத்தகைய பிரம்மாண்டமான படைப்பில் மனிதனின் அகந்தைக்கு என்ன இடம் இருக்க முடியும்? அத்தகைய பெருவெளிக்கு அதிபதியாகிய ஏக இறைவனின் முன் நாம் எவ்வளவு சிறியவர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும்போது, உள்ளத்தில் பணிவு மலர்கிறது.

3. அகந்தையின் ஆபத்து மற்றும் இறைவனின் எச்சரிக்கை
இஸ்லாத்தில் பெருமையும் அகந்தையும் மிகப்பெரிய பாவங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. ஒரு மனிதனிடம் அணுவளவு அகந்தை இருந்தாலும் அவன் சொர்க்கத்தில் நுழைய முடியாது என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவருடைய உள்ளத்தில் அணுவளவு பெருமை இருக்கிறதோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்." (நூல்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)

அகந்தை என்பது மனிதனுக்குச் சொந்தமானதல்ல; அது படைத்த இறைவனுக்கு மட்டுமே உரிய 'பெருமை'  என்ற உன்னத பண்போடு மோதுவதாகும். அகந்தைகொண்ட மனிதர்களை இறைவன் ஒருபோதும் நேசிப்பதில்லை.
வரலாற்றில் தங்களை மிகப்பெரிய சக்திகளாக நினைத்து, தங்களை விட மேலானவர்கள் யாருமில்லை என்று அகந்தைகொண்ட ஃபிர்அவ்ன் (பாரோ), قارون (காரூன்) போன்றோரின் இறுதியைத் திருக்குர்ஆன் நமக்கு எச்சரிக்கையாகக் கூறுகிறது. அவர்களது செல்வமும் அதிகாரமும் அவர்களை விட்டும் அழிக்கப்பட்டு, பூமிக்குள் புதைக்கப்பட்டனர். எனவே, உயர்ந்த நிலையை அடையும்போது பணிவுடன் இருப்பதுதான் ஒரு முஃமினின் (நம்பிக்கையாளரின்) அடையாளம்.

4. பணிவு (தவாதுஉ): இஸ்ராவின் உன்னத பண்பு
பெருமை மனிதனைத் தாழ்த்திவிடும்; ஆனால் பணிவு மனிதனை இறைவனிடத்திலும் மனிதர்களிடத்திலும் உயர்த்தும். நம் பெருமானார் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் மனிதகுலத்தின் மிக உயர்ந்த தலைவராக, அகிலத்தின் தூதராக இருந்தபோதிலும், அவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில் மிகவும் பணிவான ஒரு மனிதராகவே திகழ்ந்தார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் அல்லாஹ்வுக்காகத் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்கிறதோ, அவரை அல்லாஹ் உயர்த்துகிறான்." (நூல்: ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)

* அவர்கள் தமது செருப்பைத் தாமே தைத்துக் கொள்வார்கள்.
* தமது உடையைத் தாமே துவைத்துக் கொள்வார்கள்.
* தம் வீட்டுப் பணிகளில் குடும்பத்தினருக்கு உதவுவார்கள்.
* ஏழைகளுடனும் பலவீனமானவர்களுடனும் அமர்ந்து பழகுவார்கள்.
பணிவு என்பது பலவீனமன்று; அது உண்மையான பலத்தினதும், உள்ளத்தின் பக்குவத்தினதும் வெளிப்பாடாகும். ஒருவன் எந்தளவிற்கு உயர்ந்த நிலையை அடைகிறானோ, அந்தளவிற்கு அவன் பணிவாக மாற வேண்டும் என்பதை இஸ்லாம் போதிக்கிறது.

முடிவுரை
வாழ்க்கையில் கல்வி, செல்வம், பதவி அல்லது புகழ் ஆகியவற்றின் மூலம் நாம் உயர்ந்த நிலையை அடைவது தவறல்ல. அவற்றை இறைவனின் அருளாகக் கருதி, அவற்றுக்கு நன்றி செலுத்துவது நம் கடமையாகும். ஆனால், அந்த நிலையை வைத்து மற்றவர்களை விட நாம் உயர்ந்தவர்கள் என்ற எண்ணம் அல்லது அகந்தை நம் மனதை அண்டவிடாமல் பார்த்துக் கொள்வது மிக முக்கியம்.
நாம் வாழ்வது இந்த அகண்ட பிரபஞ்சத்தில் ஒரு சிறு துளி காலம் மட்டுமே; இறுதியில் நாம் அனைவருமே இந்தப் பூமிக்குள் சென்று மண்ணோடு மண்ணாக மாறப் போகிறோம். இந்த எதார்த்தத்தை எப்போதுமே மனதில் நிறுத்துவோம். "உண்மையில் நீங்கள் இந்தப் பூமியின் ஒரு சிறு பகுதி மட்டுமே! எப்போதும் பணிவுடன் இருங்கள்!" என்ற தங்களின் இந்த அழகிய சிந்தனை, நமது வாழ்க்கையைச் சீர்படுத்தவும், இறைவனுக்கும் நல்ல மனிதர்களுக்கும் உகந்தவர்களாக நம்மை மாற்றவும் பெரிதும் உதவும்.
இறைவன் நம் அனைவருக்கும் தூய்மையான உள்ளத்தையும், எக்காலத்திலும் மாறாத பணிவையும் தந்தருள்வானாக! ஆமீன்.

இறுதியாக ஒரு அழகான கவிதை

அகந்தையை வீழ்த்தி, அடக்கத்தை ஏந்தும் ஆன்மீகப் புகழ்படுத்தி

வானங்கள் எட்டாத உயரங்கள் தொட்டாலும், வாழ்வின் உச்சத்துக்கே ஏறிச் சென்றாலும், நானே பிரபஞ்சம் என்று நீ நினையாதே - மனிதனே! நானிலத்தின் முன் நீயோர் சிறு துளிதானே!

மண்ணில் பிறந்தோம், மண்ணில்தான் மடியப் போகிறோம், மறுமை நாளில் இறைவனின் முன் நிற்கப் போகிறோம்! கண்ணியமும் செல்வமும் உன்னைத் தேடி வந்தாலும், கர்வத்தால் உன் உள்ளம் ஒருபோதும் வீங்கக் கூடாதாம்!

கோடிக்கோடி விண்மீன்கள் சுற்றும் வெளியில், கூடாரமாய் இந்தப் பூமி கிடக்கும் நிலையில், தேடிய கல்விக்கும் சேர்த்திட்ட செல்வத்திற்கும், தலைக்கனம் கொள்வது என்ன நியாயம்தானோ?

முஹம்மது நபி காட்டிய தூய வழியிதுவே, முழுமையான பணிவுதான் ஈமானின் நிழலிதுவே! தன் தற்பெருமை அகற்றித் தன்னைத் தாழ்த்தியவரை, தன் உன்னத சிம்மாசனத்தில் ஏற்றுகிறான் ஈசனவர்!

இறைவா! எங்கள் நெஞ்சில் அகந்தையை அகற்றிவிடு, எக்காலமும் உனக்காகப் பணிந்திடும் குணம் அளித்துவிடு! பூமிக்குள் மறையும் வரை புன்னகையோடு வாழ்ந்திடவே, தூய்மையான ஒரு உள்ளத்தை எமக்குத் தந்து அருள்வாயாக!

இந்த அழகிய கவிதை வரிகள் தங்களின் சிந்தனைக்கும், நாம் பேசப்பட்ட இஸ்லாமியக் கருத்துக்களுக்கும் மேலும் மெருகூட்டும் என நம்புகிறேன்!