ஒரு வார்த்தை மாற்றிய வாழ்க்கை !

 

 "இரவெல்லாம் தொழுதவரா? பாவத்தை நினைத்து அழுதவரா? ஒரு வார்த்தை மாற்றிய வாழ்க்கை | இஸ்லாமிய கதை" 

​கதை அறிமுகம்: இருவேறு மனிதர்கள்

​ஒரே தெருவில் வசிக்கும் இரண்டு வீடுகளில் ஒரு நாள் இரவில் மட்டும் விளக்குகள் அணையாமல் எரிந்துகொண்டிருந்தன ].

​ஒரு வீட்டில் இருந்த நசீர், இரவெல்லாம் நின்று வணங்கித் தொழுது கொண்டிருந்தார் . 

​எதிர் வீட்டில் இருந்த ஜமால், தான் செய்த பாவங்களுக்காக வருந்தி அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்பு கேட்டு இரவெல்லாம் அழுது கொண்டிருந்தார் . 

​இந்த இருவரில் பெரிய ஆபத்தில் இருந்தவர் யார்? பாவம் செய்த ஜமால்தான் என்று நீங்கள் நினைத்தால், இந்தக் கதையை இறுதிவரை கேளுங்கள் ].

​நசீர் மற்றும் ஜமாலின் பின்னணி

​நசீரும் ஜமாலும் சிறுவயது நண்பர்கள்; சகோதரர்களைப் போல அன்பாகப் பழகിയவர்கள். ஆனால், காலப்போக்கில் அவர்களின் வாழ்க்கைப் பாதைகள் மாறின .

​ஜமாலின் நிலை: அவர் ஒரு பாவத்தில் சிக்கிக்கொண்டார். அதை விட்டுவிட பலமுறை முயன்றும் மீண்டும் அதே பாவத்தில் விழுந்தார் 

. இதனால் மனம் உடைந்துபோன அவர், நல்லவர்களுடன் அமர தகுதி தனக்கு இல்லை என நினைத்து ஒதுங்கிக் கொண்டார் 

. பள்ளிவாசலுக்கு வந்தாலும் கடைசி வரிசையில் நின்று தொழுதுவிட்டுத் தலைகுனிந்தபடியே வீடு திரும்புவார் . 

​நசீரின் நிலை: ஐவேளை தொழுகை, பள்ளிவாசலின் முதல் வரிசை, இரவுத் தொழுகை, நோன்பு, தானதர்மங்கள் என வாழ்ந்தார் 

. அவரைப் பார்த்த அனைவரும் அவரை ஒரு நல்ல மனிதர் என்று பாராட்டினர் ]. 

​நசீரிடம் முளைத்த அகங்காரம்

​நசீருக்குத் தெரியாமலேயே அவரது உள்ளத்தில் ஒரு ஆபத்தான விதை முளைக்கத் தொடங்கியது ].

​தெருவில் நடக்கும்போது பிறரின் நல்ல குணங்களை விட அவர்களின் குறைகளே அவர் கண்களுக்குத் பட்டன ]. "இவர்களெல்லாம் அல்லாஹ்விடம் எப்படி தப்பப் போகிறார்கள்?" என்ற எண்ணம் ஒரு கவலை போலத் தோன்றினாலும், அதன் உள்ளே "நான் இவர்களை விட நல்லவன், மேலானவன்" என்ற அகங்காரம் வளர்ந்தது ]. 

​பள்ளிவாசலில் அமரும்போதும், "எங்களைப் போன்றவர்கள்தான் இந்தப் பள்ளிவாசலை உயிரோட்டமாக வைத்திருக்கிறார்கள்" என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது .

​இந்தத் தற்பெருமை வார்த்தையை முதன்முதலில் சொன்னவன் இப்லீஸ் ஆவான். ஆதம் (அலை) அவர்களுக்குச் சஜிதா செய்யும்படி அல்லாஹ் கட்டளையிட்டபோது, "அவரை விட நான் மேலானவன்; என்னை நெருப்பால் படைத்தாய், அவரை களிமண்ணால் படைத்தாய்" என்று இப்லீஸ் பெருமை அடித்து அல்லாஹ்வின் கருணையிலிருந்து தூரமானான் ].

​திருப்புமுனை: நசீரின் கோபமும் தீர்ப்பும்

​ஒரு நாள் மாலை மகரிப் தொழுகையை முடித்துவிட்டுத் திரும்பிய நசீர், ஜமாலைப் பார்த்தார் .

​அவரின் மனதில் இருந்த ஏமாற்றம் கோபமாக வெளிப்பட்டது. "ஜமால், இன்னும் எத்தனை நாள் இப்படியே இருக்கப் போகிறாய்? அந்தப் பாவத்தை விட்டுவிடு" என்றார் .

​ஜமால் அமைதியாகத் தலைகுனிந்து, "நசீர், என்னை விட்டுவிடு; இது எனக்கும் என் இறைவனுக்கும் இடையிலான விஷயம்" என்றார் .

​அந்தப் பதில் நசீருக்குப் பிடிக்கவில்லை. கோபத்தில் அவர் தன் வாழ்க்கையையே மாற்றப்போகும் அந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்: "அல்லாஹ் உன்னை ஒருபோதும் மன்னிக்க மாட்டான்." 

​அதைக் கேட்ட ஜமாலின் கண்கள் கலங்கின; அவர் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக நடந்து சென்றார் .

​இறைவனின் எச்சரிக்கையும் நபிகளாரின் வழிகாட்டலும்

​அந்த இரவு பள்ளிவாசலில் இரவுத் தொழுகைக்குப் பிறகு ஒரு நபிமொழி வாசிக்கப்பட்டது ].

​நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, 'இன்னாரை அல்லாஹ் மன்னிக்க மாட்டான்' என்று கூறினார்." ]

​சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு அதே வார்த்தையை நசீரும் சொல்லியிருந்தார் ].

​தொடர்ந்து வாசிக்கப்பட்ட நபிமொழியில் அல்லாஹ் கூறினான்: "இன்னாரை நான் மன்னிக்க மாட்டேன் என்று என் மீது சத்தியம் செய்பவன் யார்? நான் அவரை மன்னித்து விட்டேன்; உன்னுடைய (நசீரின்) அமல்களை அழித்துவிட்டேன்." ] 

​அறிவுரை சொன்னதும் பாவத்தை வெறுத்ததும் தவறல்ல; ஆனால், அல்லாஹ் யாரை மன்னிப்பான், யாரை மன்னிக்க மாட்டான் என்று தீர்ப்பு கூறியதுதான் நசீரின் தவறு . 

​பெருமை பற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாருடைய உள்ளத்தில் அணுவளவு தற்பெருமை இருந்தாலும் அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்." 

 உண்மையை மறுப்பதும் மக்களை இழிவாகக் கருதுவதும்தான் தற்பெருமையாகும் . 

​ஜமாலின் நம்பிக்கையும் தவ்பாவும்

​நசீர் சொன்ன வார்த்தைகள் ஜமாலின் காதுகளில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்தன .

​ஆனால், ஜமாலுக்கு அல்லாஹ்வின் அருள்வசனம் நினைவுக்கு வந்தது: "வரம்பு மீறிய எனது அடியார்களே, நீங்கள் அல்லாஹ்வின் அருளில் விரக்தி அடைந்துவிடாதீர்கள்; அல்லாஹ் எல்லா பாவங்களையும் மன்னிப்பான்; அவனே மன்னிப்பு மிக்கவன், நிகரிலா அன்பாளன்." 

​ஜமால் எழுந்து உளூ செய்து, தொழுகைப் பாயில் நின்று சஜிதாவில் விழுந்து கதறி அழுதார்: "யா அல்லாஹ், நான் பாவி; உன்னைத் தவிர எனக்கு வேறு யாரும் இல்லை, என்னை மன்னித்துவிடு." 

​தன் அடியான் பாவமன்னிப்பு கேட்டுத் திரும்பும்போது அல்லாஹ் அடையும் மகிழ்ச்சியைக் குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு உதாரணம் கூறினார்கள்: பாலைவனத்தில் தன் ஒட்டகத்தையும் உணவையும் இழந்துவிட்டு மரத்தடியில் இறப்பை எதிர்நோக்கிப் படுப்பவன் திடீரென தன் ஒட்டகம் தன் முன்னால் நிற்பதைக் கண்டு அடையும் மகிழ்ச்சியை விட, தன் அடியான் மன்னிப்பு கேட்டுத் திரும்பும்போது அல்லாஹ் அதிக மகிழ்ச்சி அடைகிறான்].

​நசீரின் மனமாற்றம்

​நசீருக்கும் அன்று தூக்கம் வரவில்லை [07:54]. அவர் தொழுகைப் பாயில் நின்று முதன்முறையாகத் தனது அமல்களை எண்ணிப் பெருமைப்பட முடியவில்லை; மாறாகத் தன் தவறை நினைத்து மனம் நடுங்கினார் . 

​"யாரையும் அவருடைய நற்செயல்கள் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யாது" என்ற நபிமொழியும், அல்லாஹ் தன் அருளாலும் கருணையாலும் அரவணைத்துக் கொண்டால் தவிர எவராலும் ஈடேற முடியாது என்ற உண்மையும் அவருக்குப் புரிந்தது .

​"நான் தொழுவதும் நோன்பு நோற்பதும் தானம் செய்வதும் உன் அருள்தான்; நீ நாடியிருந்தால் என்னை ஜமாலின் நிலைக்கும், ஜமாலை என் நிலைக்கும் மாற்றி இருப்பாய்" என்று அழுது மன்னிப்புக் கேட்டார் .

​விடியலும் நண்பர்களின் இணக்கமும்

​ஃபஜர் தொழுகைக்கான பாங்கு ஒலித்ததும், நசீர் நேராக எதிர்வீட்டிற்குச் சென்று ஜமாலின் கதவைத் தட்டினார் .

​இருவரின் கண்களும் அழுததால் சிவந்திருந்தன . நசீர், "ஜமால், என்னை மன்னித்துவிடு; அல்லாஹ் உன்னை மன்னிக்க மாட்டான் என்று சொல்ல நான் யார்?" என்றார் ]. 

​ஜமால் அமைதியாகப் புன்னகைத்து, "நீ சொன்னதில் ஒரு உண்மை இருக்கிறது நசீர்; அந்தப் பாவத்தை நான் விட்டாக வேண்டும், எனக்காகத் துவா செய்" என்றார் .

​நசீரின் கண்கள் மீண்டும் கலங்கின; இருவரும் சேர்ந்து பள்ளிவாசலை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினர் .

​கதையின் முடிவுரை மற்றும் படிப்பினை

​இரவுகளில் நின்று தொழுவதும் ஒரு பெரிய அருளே; பாவத்தை நினைத்து அழுவதும் ஒரு பெரிய அருளே ]. ஆனால், இவை இரண்டையும் காக்கும் மிக முக்கியக் குணம் பணிவு ஆகும் ]. 

​பாவம் செய்த ஒருவனை அல்லாஹ் மன்னிக்கலாம்; ஆனால், அகங்காரத்தில் மூழ்கியவன் தன்னைத் திருத்திக்கொள்ளாதவரை மிகப்பெரிய ஆபத்தில் இருக்கிறான் .

​எனவே, இரவில் நின்று தொழுங்கள், பாவமன்னிப்புக் கேளுங்கள்; மற்றவர்களை இழிவாக நினைக்காதீர்கள், உங்கள் நற்செயல்களை நினைத்துப் பெருமைப்படாதீர்கள் 

. அல்லாஹ்வின் உதவியும் கருணையும் இல்லாமல் நம்மில் யாராலும் நேர்வழியில் நிலைத்திருக்க முடியாது . 

​